Ειδήσεις

Φαγητό, Ψυχολογία και Οικονομική κρίση Ψυχολογία

Πάμε λίγο πίσω, στον καιρό που τα οικονομικά σας ήταν ανεκτά, και σας επέτρεπαν να ρυθμίζετε με πιο «άνετο» τρόπο την καθημερινότητά σας. 

 

Μήπως είχατε συνδέσει την ευημερία σας, με την άνεση να προσφέρετε στον εαυτό σας έτοιμο φαγητό, κι αυτό αρκετά συχνά; Μήπως οι έξοδοί σας σε κάθε είδους εστιατόρια, ήταν για σας ένα status της οικονομικής σας ευμάριας; Και μήπως είχατε μια «έφεση» στα λιπαρά, «πλούσια» όπως έλεγε η μαμά μας φαγητά;

Και τι σχέση έχουν όλα αυτά μεταξύ τους. Για να δούμε...

Αν ανήκατε στην παραπάνω κατηγορία ανθρώπων, και σήμερα περνάτε οικονομική στενωπό, ζόρια κοινώς, είναι πολύ πιθανό να μπορούμε να συνδέσουμε την σημερινή σας άστατη πολυφαγία, και την πλήρη αδιαφορία για την υγιεινή βάση της, στην τότε ζωή σας. Η εσφαλμένη αίσθηση παντοδυναμίας που δίνουν τα χρήματα, έχει μακροχρόνια επίδραση στην προσωπικότητά μας. Μοιάζει σαν να φοράμε χρόνιες παρωπίδες, με τη διαφορά πως αυτές δεν εμποδίζουν μόνο την περιφερειακή μας όραση, αλλά και τον ορίζοντα μπροστά μας, εμποδίζοντάς μας να αντιληφθούμε πόσο κοντά, και πόσο άμεσα θα πέσουμε από τη θέση που βρισκόμαστε, και θα πάμε σε μια νέα, με νέα δεδομένα. Αυτό το τοτέμ του φαγητού, είναι ένα από τα δυσκολότερα ως προς τον επαναπροσδιορισμό του στη νέα μας πραγματικότητα, αφού είναι μπλεγμένο με την αμεσότερη ανάγκη διατήρησης της ζωής, αυτή της αναγκαιότητας πρόσληψης τροφής. Έτσι, και πρέπει να τρώμε για να μείνουμε ζωντανοί, αλλά και αυτό που τρώγαμε μας προσδιόριζε κοινωνικά.

Η δυσκολία να αντιληφθούμε τις νέες αναγκαιότητες, μας κρατάει δεμένους σε ένα τρόπο ζωής που η υγεία και η καλή φυσική κατάσταση, δεν ήταν ποτέ ζητούμενα.

Τι ορίζει την κοινωνία μας, σε οικονομικό επίπεδο;
Η παροχή υπηρεσιών, μέσα από γραφεία, μικρά, μεγάλα, μονοπρόσωπα, ολογομελή, πολυμελή. Καθισμένοι ώρες κάπου μέσα, εξοντωμένοι (περισσότερο ψυχολογικά) επιστρέφουμε σπίτι, για να κάτσουμε στον καναπέ, να ξεκουραστούμε. Αναρωτηθήκαμε ποτέ από τι; Μακριά από κάθε μορφή εργασίας που κουράζει αλλά και κρατάει ζωντανό το σώμα, ανοίγουμε τα ψυγεία μας, σηκώνουμε τα τηλέφωνα ή βρίσκουμε στο internet, όλα τα γαστριμαργικά γούστα που θέλουμε να μας προσφέρουμε. Και χαμένοι στη θλίψη ή τη δράση ταινιών ή των κοινωνικών δικτύων, πέφτουμε «ευτυχισμένοι» για ύπνο με γεμάτα τα στομάχια, για να ξυπνήσουμε αύριο, και να επαναλάβουμε την ίδια μέρα της μαρμότας. Και θα ξαναζήσουμε τη φαντασίωση της ηδονικής πλήρωσης των αισθήσεών μας, αύριο πάλι, ενσαρκωμένη σε ένα έτοιμο, πλήρες κι ανώνυμης προέλευσης πιάτο, με πολλά, πολλά φτιασίδια πάνω του...

Αν δεν ανήκετε στην κατηγορία των ανθρώπων που κάποτε μπορούσατε να διαθέσετε χρήματα για gourmet απολαύσεις, και είστε «ελεύθεροι συμπλεγμάτων» που σχετίζονται με το φαγητό ως status, τα πράγματα δεν είναι με βεβαιότητα καλύτερα και γι' εσάς. Γιατί οι ανάγκες σας είναι όπως όλων των άλλων, αλλά έχετε και είχατε πάντα λιγότερα χρήματα για να τις καλύψετε. Και τώρα που τα πράγματα είναι δύσκολα, το τελευταίο που σας ενδιαφέρει είναι να έχετε στο τραπέζι σας πράγματα που να αξίζουν διατροφικά. Έχετε να δώσετε στα παιδιά σας τροφή για να μεγαλώσουν, πρέπει να αντέξετε στη δουλειά σας, και οι πλούσιες τροφές σε λιπαρά και ενισχυτικά γεύσης, είναι σειρήνες στ' αυτιά σας. Και σας ρίχνουν στους βράχους τους...

Και σ' αυτή την κοινωνία, δεν υπάρχουν βέβαια μόνο αυτοί που αγοράζουν έτοιμο φαγητό, αλλά κι όσοι το πουλάνε. Και αυτή η τεράστια βιομηχανία, του ανεξέλεγκτου κι άναρχου εμπορίου υλικών που τρώγονται, έχει δείξει πως δεν έχει ευαισθησίες σε θέμα ποιότητας. Πασχίζει να βρει νέες μεθόδους να κάνει by pass στις ολοένα και σφικτότερες προσπάθειες των αρχών να διασφαλίσουν την υγεία των πολιτών, φτιάχνει νέα χημικά για να γαργαλίσει τον ουρανίσκο μας. Και σε όποια κοινωνική κατηγορία κι αν ανήκατε ή να εντάσσεστε τώρα, θα είστε, και θα είμαστε όλοι, πάντα πελάτες τους, υφιστάμενοι ή υποψήφιοι, και θα παλεύουν για το μερίδιο από το πορτοφόλι μας. Και αν οι ανάγκες μας αναπροσδιορίζονται από τον οβολό μας, και οι δικές τους παραγωγικές δυνατότητες επηρεάζονται ανάλογα. Και πρέπει να διατηρήσουν την κερδοφορία τους με μειωμένα έσοδα, άρα, εύκολα θα πειράξουν την ποιότητα όσων πουλάνε. Δείτε σε ποιους γυρίζουν όλα...
Γυρίζουν σε εμάς, που χωμένοι σε έναν κυκεώνα δυσκολιών, κάποιοι κινούμενοι στα όρια της κατάθλιψης, αλλά οι περισσότεροι σε μια διαρκή μελαγχολία, προσπαθούμε να μείνουμε όρθιοι. Κάποιοι να διατηρήσουν το status τους, άλλοι να μπορέσουν να συντηρηθούν και να ταϊσουν την οικογένειά τους. Όλοι όσοι έχουν προβλήματα σήμερα, όσοι ήταν ψηλά, και πέφτουν χαμηλότερα, όλοι πρέπει να τραφούν.

Κι εδώ είναι που η παλιά, καλή και δοκιμασμένη μέθοδος «μολύβι και χαρτί», η οποία με τα «+» και τα «-» σε πρώτο πλάνο, θα μας δώσει απαντήσεις.
Θα μας δείξει πως το πραγματικά αναγκαίο φαϊ, οι χρήσιμες τροφές δεν πρέπει απαραίτητα να μοιάζουν με ζωγραφιές και καλλιτεχνήματα, αλλά:

  • κοστίζουν πολύ λιγότερο από τα προκάτ γεύματα,
  • μας δίνουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε κάτι με τα χέρια και τη φαντασία μας,
  • που να είναι γευστικά εξατομικευμένο,
  • που να είναι γνωστής προέλευσης, με υλικά αγορασμένα από εμάς.
  • Και, είναι πλούσιες σε όλα όσα έχουμε πράγματι ανάγκη

Συμβουλευτείτε τους ανθρώπους που σπούδασαν πώς να σας μαθαίνουν να τρώτε σωστά. Τα οφέλη θα είναι πολλαπλάσια σε σχέση με το κόστος, που ήδη είναι μικρό.

Μην αφήνετε τη στενοχώρια και το άγχος σας να χαλάνε και την εικόνα σας, πολεμήστε τα με όπλο μυρωδικά, κουτάλες και μια χαρούμενη ποδιά. Μείνετε μακριά από καλουπωμένα, στυλιζαρισμένα πιάτα, όσο εύκολο κι αν είναι να τα προμηθευτείτε, όσο ηδονική κι αν είναι η άμεση κάλυψη των «θέλω» σας. Κινητοποιηθείτε, κινητοποιήστε το σώμα σας, προστατέψτε την καρδιά σας και μη γίνεστε στατιστική στην κρίση. Νομίζω πως αξίζει τουλάχιστον να προσπαθήσετε.

Δημοσθένης Κωνσταντίνου Παναγιώτου

 

Δείτε επίσης

Φροντίδα

Παιδί

Ο φορέας

Η εταιρεία